07 Aralık 2019, Cumartesi Favorilere ekleAçılış sayfası yapKünyeİletişim
 
Anasayfa Güncel Siyaset Ekonomi Spor Sağlık Kültür-Sanat Yaşam Teknoloji Video Haber English Dünyadan
ÜYE ALANI
Üye Ol     Parola Hatırlat
 
O bir dev !   Dubaili hackerlarla işbirliği yapan dolandırıcılara suçüstü
 
Elektronik atıklar ağaca dönüştürülüyor   Gaziantep Tanitim Filmi
KÖŞE YAZILARI
Nurgün Balcıoğlu
Mösyücüğüm, güle güle…
Uzm.Psikolog Hayrettin Şahin
Soruyu soran kim?
Ülkü Tamer
Ayfer Tuzcu Ünsal
KADINLAR VE İNEKLER
Metin Atamer
NATO
Hikmet Aksoy
Basın dünyamızın büyük kaybı
Celal Deniz
Irkçılığın tedavisi var mıdır?
Sümeyra Yapıcı
NEDEN HAYIR DİYEMEYİZ?
İlter Serim
Doğadaki çevrimlerden en önemlisi: Su çevrimi
Özer Karınca
Herkes kendi adaletini sağlarsa
Halit Ziya Biçer
Şikayetname
Prof.Dr.Can Akkoç
Gaziantep *olayı* (1973-84) (15)
Veli Yalçın
Ege’nin Şarap Yolu / Urla Bağ Yolu
Leyla Adın
Kadınlar
Yaşar Özen
GAZETECİLİK
Av. Aziz Canatar
Yeri doldurulamayacak nezaketli bir insandı
Doç. Dr. A. Sera Özbaşar
Perde inerken (2)
Av Şafak Yılmaz
Işık karanlıktan doğar
Av. Mehmet Cihan Mercimek
Eczacı Bülent YILMAZ
Uzm. Diyetisyen Ufuk Ayşe KEPKEP
Sarımsak mucizesi (5)
Aykut Tuzcu
Erdoğan, ABD’ye gidecek mi?
ÇOK OKUNAN HABERLER
40 metre genişliğinde 6 şeritli bir yol
Erkekler, kasımda 21 kadın ve 5 çocuğu öldürdü
Bizim en büyük gücümüz üretim şehri olmamızdır
Steril etmeden temizleyebilir ama temizlemeden steril edemezsiniz
‘Ruhsatsız silah’ operasyonunda 5 kişi gözaltına alındı
İnsansız kara aracı göreve hazır
Vatandaş gramla kestane alıyor
Akdere’nin gece bekçisi sorunu çözülecek
Türkiye, en çok karbon salımı yapan 15’inci ülke
Bir kadına şiddet görüntüsü de Bursa'dan
E-GAZETE
      
RÖPORTAJ

Türkiye, dünyanın sağlık merkezi konumuna geliyor
Gaziantep Üniversitesi gerek hizmet olarak gerekse bölgeye hitap etmesi açısından Türkiye’nin sayılı üniversitelerden bir tanesidir
ANKET
Teröre destek verenler için idam cezası getirilmeli mi?
     
Önemli Bilgiler
Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu
Önemli Telefonlar Vefat Edenler
Döviz Kurları & Altın
 
  Uzm.Psikolog Hayrettin Şahin
 
Merhamet

   05 Haziran 2018
 

Geçmiş devirlerde aileler çocukların eğitim almaları için küçük yaşlardan itibaren uzak diyarlara meşhur üstatlara gönderirlerdi. Yine böyle asil bir ailenin çocuğu eğitim için gönderilecekti. Baba çocuğuna “Evladım, seni eğitim için uzak bir şehre göndereceğim. Bizim aileden eğitim için uzak diyarlara giden hiçbir fert eğitimini tamamlamadan geri dönmedi. Şimdi sıra sana geldi. Sen şu anda yedi yaşındasın, ama bizim aile geleneğimizde eğitime gönderilen çocukların dönüp arkalarına bakmaları bile ayıp karşılanır. Arkaya bakmadan gitmek bizim geleneğimizdir. Babam beni gönderirken de ‘Asla ağlamayacaksın, gözlerinden yaşlar akmayacak. Eğer ağlarsan, geriye dönüp bakarsan bu ev asla senin olmayacak ve sen burada kalamayacaksın. Eve doğru dönüp ağlamana iznimiz yoktur’ demişti. Ben de şimdi aynısını sana diyorum” dedi.

Derin bir nefes alan baba konuşmasına devam etti: “Yarın sabah saat altıda buradan ayrılacaksın. Hizmetlimiz Miko seninle beraber gidecek. Buradan bir kilometre uzakta bir dönemeç var. İşte o sapağa, dönemece kadar arkana dönüp bakmayacaksın. Çünkü arkasına bakan, söz dinlemeyen insana güvenilmez. Bizler seni balkondan izleyeceğiz. Sakın ha sakın arkana dönüp bakma” dedi.

Daha yedi yaşında olan çocuğun içi daralıyordu, yüreği sıkışıyordu. Evinden, annesinden, babasından, kardeşlerinden ayrılması çok zor olacaktı. Annesi ona teselli veriyordu. “Bir zamanlar bir çocuk senin gibi eğitime gönderilirken dönüp arkasına bakmıştı ve ailesi onu reddetti. Bir daha burada yaşayamadı. Sen de sakın ha geriye dönüp bakma” dedi.

Çocuk bütün bu nasihatlardan sonra sabaha kadar uyuyamadı. Evden, aileden ayrılmak, dönüp bakamamak, ağlayamamak kendisini çok rahatsız etmişti. Sabah saat altı olunca çocuğu uyandırdılar ve hazırladılar. Hizmetli onu ata bindirdi ve atın yularını tutup çekmeye başladı. Çocuğun ailesi balkondan bu yolculuğu seyrediyordu. Hizmetli bir taraftan atı çekiyor bir taraftan da çocukla konuşuyordu. “Ailen ve köylüler seni izliyorlar. Sakın arkana dönüp bakma. Şu ilerideki dönemece kadar arkana bakmazsan baban ve ailen çok mutlu olacaklar. Onlara layık bir evlat olmalısın. Sakın dönme” dedi.

Çocuk minicik yüreğinin pıt pıt atmasına rağmen dirayetli davrandı ve dönüp arkasına bakmadı. Dönemeci geçtiler ve bir kilometre kadar yol gittiler ama çocuk hala dönüp bakmıyordu. Çocuğun başarmış olması, içini huzurla doldurmuştu.
Birinci sınavı başarı ile geçmişti. İçinde hem acıyı hem mutluluğu bir arada yaşıyordu. Akşam bir yerde kamp kurdular ve dinlendiler. Sabah erkenden yola çıktılar. Kuşluk vakti çocuğun eğitim alacağı manastırın önüne geldiler. Manastırdan çocuğun eğitimini üstelenen bir rahip aşağı geldi. Ve çocukla konuşmaya başladı. “Buraya her gelen insanı kabul etmiyoruz. Bu okula kabul edilmen için bazı şartlarımız var. Gözlerini kapatıp manastırın kapısında oturacaksın. Ben birazdan buradan gideceğim. Ben yeniden gelinceye kadar ne gözlerini açacaksın, ne de yerinden kalkacaksın. Eğer ben gelinceye kadar gözlerini açarsan, çevreye bakarsan, yerinden kalkıp dolaşırsan seni yeniden evine gönderirim. Seni getiren hizmetli ileride ağacın altında hazır bekliyor olacak. Eğer ailen için utanç vesilesi bir evlat olmak istemiyorsan bu sınavı geçmelisin” dedi ve çocuğun yanından uzaklaştı.

Çocuk kocaman kapının eşiğine oturdu. Hiç kimse ona yardım etmek için yanına uğramıyordu. Hiç kimse halini, hatırını sormuyordu. Çocuk içinden ailesinin ve öğretmeninin çok acımasız olduklarını düşünüyordu. İnsanlar vicdansız idiler. El kadar çocuğa bu işkenceler yapılır mıydı? “Arkana dönüp bakma, ağlama, gözlerin kapalı otur” bütün bunlar ne demekti. Çocuk içinde atıp tutuyordu. Bu sırada manastırda eğitim gören diğer çocuklar onu itekliyor, eziyor, dürtüklüyorlardı ama kendisi yerinden bile kımıldamıyordu. Güneş gittikçe yükseliyordu. Çocuk kapıda aç susuz bekliyordu ve sanki kapıda unutulmuş gibiydi. Öğle geçti ikindi oldu, derken akşam oldu. Hava iyice karanlık bir hal almıştı. Çocuk açlıktan ve susuzluktan kıvranıyordu. Tam bütün ümitlerini yitirmişti ki sabahki rahip çıkıp geldi. Yanında başka rahipler de vardı. Elini çocuğun omzuna koyan rahip “Giriş sınavını başarı ile geçtin. Seni tebrik ediyorum. Rüştünü ispatladın. Şimdi bir şeyler yiyip içebilirsin. İçeri buyur” dedi.

Aradan yıllar geçti. Çocuk eğitimini tamamladı ve yetişkin bir insan oldu. Manastırdan ayrılırken, anı defterine şöyle yazdı. “O ilk günü anımsıyorum. O zamanlar bana yapılan şeylerin çok kalpsiz, acımasız, merhametsiz olduğunu düşünüyordum, ama şimdi o davranışların çok şefkatli, çok merhametli olduğunu görüyorum”.
Başınıza gelen bir olay ilk etapta size çok acımasız gelebilir. Ama aradan biraz zaman geçince aslında sizin için ne kadar merhamet dolu olduğunu görürsünüz. Bazen bir davranışınızdan dolayı Tanrı’ya kızarsınız, öğretmeninize, annenize, babanıza öfkelenirsiniz, ama aylar, yıllar sonra o olayın sizin için hayırlı olduğuna kanaat getirirsiniz.

Bir olayın sonucunu görmek için beklemek ve sabretmek lazım. Zaman içinde hayır gibi gözüken şeyler şer, şer gibi gözüken şeyler de hayır olabilir. Babanız size yaz tatillerinde simit sattırır. Bu olay sizi çok kırar. Çok üzülürsünüz, ama yıllar sonra “Babam iyi ki bana limon sattırmış, simit sattırmış, tatlı sattırmış” dersiniz. Çünkü bu tür olaylar sizi hayata hazırlar. Hayatın zorluklarına karşı direncinizi artırır. Aşırı korunan çocuklar bu optimal kırılmaları yaşamadıkları için hayatta pek başarılı olamıyorlar.

Çocuğunuzun her isteğine her zaman “Evet” demeyin. İki defa “Evet” derseniz bir defa da “Hayır” deyin. Çocuk yokluğu, kıtlığı, sıkıntıyı belli ölçülerde yaşamalı. Çocuğunuzu kendinize göre değil, topluma göre yetiştirmelisiniz.

 
Yorumlar Sende yorum yaz
Köşe yazısına yorum eklemek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.
Üye ol       |       Üye Girişi

Bu köşe yazısı için eklenmiş yorum bulunamadı.

Diğer Yazıları Tüm Yazıları
 . Soruyu soran kim?
 . Olumlu Düşünce faydalı mı?
 . Değişim
 . Aynı suç
 . Başına geleceği bilmiyor
 . Hazır olmak
 . Akılsız Kral
 . Karanlığı gömmek
 . Çifte standart
 . Kendini yakala
 . Yaşamadıktan sonra
 . Edilgen olmak
 . Ne olduğun önemli
 . Mutluluk Anı
 . Fare yüreği
 . Başkasının onayı
 . Ben buyum diyebilmek
 . İnanmak mı, iman etmek mi?
 . Çok fazla konuşmak
 . Güzelliği ara
 . Korkunu kabul et
 . Sahiplenmek öldürür
 . Neyi kurtarıyorsun?
 . Boş kayık tekniği
 . Yerini ve haddini bil
 . Hiç olduğunu bilmek
 . Hakikati anlamak
 . Zihinsel düğüm nasıl çözülür
 . Bilge köpek
 . Ben ne diyorum sen ne anlıyorsun
© 2011 Gaziantep Sabah Gazetesi AnasayfaİletişimKünye

vemedya