Yarın 23 Nisan... Dünya 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı bilirken, bizim çocuklarımızın çoğu bilmiyor
Türkiye sınırlarını aşarak dünya çocuklarının kucaklaşmasını sağlayan 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramlının Anayasal eğitim hakkından yararlanamayan ve yaşamının büyük bölümünü sokakta geçirmek zorunda kalan çocuklar için ne anlama geldiğini öğrenmek için çocuklara tek tek sorduk. Okula giden çocukların çoğu bir şekilde 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı ile ilgili bir şeyler bilirken, okula gitmeyenlerin bir kısmı bugünün dini bayram olduğunu belirtiyor. Aralarında 23 Nisan’ın gösterilerin yapıldığı bir eğlence günü olduğunu düşünenler de var. Ancak bir de 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı hiç duymamış ve bilmiyor olanlar var ki bunlara televizyonda böyle bir gün duyup duymadıklarını sorduğumuzda yanıt ya sessizlik ya da başı iki yana sallamak oluyor.
Gözleri ışıl ışıl ancak o yaşını bile bilmiyor
Tansu Ceylan, hiç okula gitmemiş. Diğer sokakta çalışan çocuklardan farkı gözleri ışıl ışıl bir kız olmasına rağmen yaşını bilememesi. Bir çöp torbasının üzerinde topladığı kağıt ve kartonları pres yaparken rastladığımız Tansu Ceylan, "Okuma yazma biliyor muşun?" sorusuna rahatlıkla "Evet" yanıtını verirken "Kaç yaşındasın" sorusuna aynı rahatlıkla yanıt veremedi. Alt dudağını geriye çekerek yaşını bilmediğini ifade eden Tansu Ceylan’a aynı soruyu bir daha yönelttiğimizde ise bu kez başını iki yana sallayarak ardından da "Kaç yaşında olduğumu bilmiyorum, ama ablam 11 yaşında" yanıtı geldi.
Çocuk Bayramını bilmeyen ender çocuklardan biri Tansu
Tansu ailesiyle birlikte Kilis'ten gelmiş Gaziantep’e, ancak kaç yıl önce geldiklerini de bilmiyor. Rakamsal bilgilerin dışındakilerde aynı sıkılganlığı göstermiyor, rahat rahat konuşuyor ışıldayan gözlerle. Ceylan’a 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramının kendisi için ne anlama geldiğini soruyoruz ne yazık ki yanıt, yaşında olduğu gibi bilmediğini ifade eden gözler. Onun ardından aynı soruyu yinelediğimizde önce başını sallıyor ardından “Bilmiyorum” yanıtı geliyor.
23 Nisan’ı hasbelkader biliyor, ama nüfus kağıdının niçin çıktığını çok net özetliyor
8 Yaşındaki Behiye Özkaplı, 11 yaşındaki amcasının oğlu Barış Özkaplı ile geziyor sokakları. Onlar yarım yamalak da olsa 23 Nisan’ın bir şekilde bayram olduğunu bilenlerden. Behiye Özkaplı’ya okula gidip gitmediğini sorduğumuzda yanıt bir “Evet”oluyor, bir “Hayır” Nüfus cüzdanı olup olmadığını sorduğumuzda ise daha ilginç, “Yeşil kart için.” Anlıyoruz ki nüfus cüzdanı yeşil kart almak için çıkartılmış. Ücretsiz sağlıktan yararlanmak için vatandaş olan pek çok çocuktan biri onlar.
23 Nisan kopyası
Zeliha Davulcu da nüfus kağıdını yeşil kart için alanlardan biri olduğunu arkadaş çevresindekilerin yanında açıkça belirtmekte fayda görürken. Hiç okula gitmediğini dile getiriyor. Zeliha 23 Nisan'la ilgili olarak ilk başta yanıt vermese de arkadaşları amca çocuklarından kopya çekerek ekliyor, "Çocuk Bayramı"
3 Kardeş bir arada
Korkmaz kardeşlerin öyküsünün çevresindeki diğer çocuklarla benzeşen yanları elbette var. Ancak onlar aralarında sadece ikişer yaş bulunan üç yakışıklı kardeş. 8 erkek 5 de kız olmak üzere 13 kardeşli bir ailenin çocukları. 13 Yaşındaki Halil Korkmaz, 11 yaşında Ömer Korkmaz ve 9 yaşındaki Mehmet Korkmaz birlikte hareket ediyorlar. Onlar da diğer arkadaşları gibi yerleşik Gaziantepli değil, Şanlıurfa’nın Bozova İlçesi'nden göç etmişler Gaziantep’e Vatan Mahallesinde oturuyorlar. Aile bütçesine katkı sunmak için şu anda 13 yaşında olan Halil ilkokul 3'üncü sınıftan ayrılıp çalışmaya başlar. Ancak 11 yaşındaki kardeşi Ömer ve 9 yaşındaki Mehmet’in okula gitmesiyle de gurur duyuyor.
Öğretmen olmak isterdi boyacı oldu
13 Yaşındaki bir başka delikanlı de Mehmet Otken, Mehmet de pek çok arkadaşı gibi ilkokul üçüncü sınıfta eğitimini noktalamak zorunda kalanlardan. Her gün sırtladığı boya sandığı ile 100. Yıl Atatürk Kültür Parkında kendisine gölge bir yer arayan Ökten bazı günlerde 5. bazen 6 YTL ile eve döndüğünü belirtirken, işin en iyi olduğu günlerde "10 YTL'ye bile çıkıyor kazancım" diyerek hayatın kendisi için ne anlam ifade ettiğini anlatıyor bir anlamda. Otken diğer çocuklar gibi okulu bırakma gerekçesin başını önüne eğmeden söyleye bilenlerden, "Maddi durumumuz uygun olmadığı için okulu bırakmak zorunda kaldım" diyor. Peki. “maddi durumunuz iyi olsaydı ne olacaktın" sorusuna ise hiç düşünmeden cevap veriyor. “Öğretmen"
Cemal Taha 11 yaşında ilkokul 5'inci sınıfa gidiyor. 1 kız 3 erkek olmak üzere dört çocuklu bir ailenin evladı. O da pek çok arkadaşı gibi Şanlıurfa'nın Bozova İlçesi'nden gelmiş ailesiyle birlikte Gaziantep’e. Ali Salhan Adıyamanlı olduğunu ve 5'inci sınıfa gittiğini söylüyor. Üç yıldır boyacılık yapan Salhan'ın en büyük hayali iyi bir meslek sahibi olmak ancak o hangi konuda iş yapacağına henüz karar vermiş değil.
