Halk enflasyona ezdiriliyor, ücretler reel olarak azalıyor, emekçiler yoksullaşıyor… Yoksulluğun kısır döngüsüne terk edilmiş tüm
kesimlerin sağlık hakkına erişimi risk altında…
Sağlık Bakanlığı 2027 yılı bütçesi TBMM Plan ve Bütçe Komisyonunda, görüşülmeye başlandı. Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası Gaziantep Şubesi, bütçe değerlendirmesinde, sağlık alanında çok önemli olan önleyici tedbirler alınmadığı için 2019 pandemisi ve 2023 depremlerinin derin ekonomik kriz koşullarında halka ağır bir fatura çıkarıldığını belirtti.
Eşbaşkan Gülcan Parlakkılıç, Eroğulları, ‘’İtibardan tasarruf olmaz” diyen iktidar temsilcileri emekçilere ve halkımıza “kemer sıkma ve tasarruf tedbirleri”ni dayatıyor. Geçen her dönem öncekini aratmakta emekçiler, emekliler ve bir bütün olarak halk enflasyona ezdirilmekte, ücretler reel olarak azalmakta, tüm kamu emekçileri yoksullaşıyor’’ şeklinde konuştu.
Türkiye’de asgari ücretlilerin reel alım gücünün çok düşük olmasına karşın toplam çalışanlar içerisinde asgari ücretli olanların oranının yüksek olduğunu belirten Eroğulları, ‘’Kamusal sağlık hizmetlerine yeterli bütçe ayırılmadıkça işsizler, yoksullar, asgari ücretliler, emekliler ve engelliler yeterli ve dengeli beslenme imkanlarına, insan onuruna yakışır barınma koşullarına erişemiyor. Yoksulluğun kısır döngüsüne terk edilmiş tüm kesimler için sağlık hakkına erişim de risk altında. Bu nedenle bütçe mücadelesi asgari yaşam standartı ve sağlıklı olma hali ile de doğrudan bağlantılı’’ ifadelerini kullandı.
Sağlık ticari bir meta değil
Sağlık politikalarının yaşam haklarını doğrudan etkilediğine dikkat çeken Eroğulları, ‘’Sağlık ticari bir meta değil. Kamu yararını esas almayan ticari yaklaşım hem halkı hem de emekçileri ikincil plana atılıyor. İktidarın “Sağlıkta Dönüşüm Programı” sağlığın ticarileştirilmesi, halkın sağlık hakkının faturalandırılması ve halk sağlığının riske atılması politikası. Koruyucu sağlık hizmetleri, sadece hastalıkla mücadele değil, hastalığa neden olan risk etkenlerinin erkenden tespit edilmesine, halk sağlığını doğrudan ve dolaylı olarak etkileyen toplumsal etkenlerin saptanmasına, kısaca sağlığın yalnızca bireysel değil toplumsal düzeyde de korunmasına ve geliştirilmesine odaklanır’’ dedi.
18 şehir hastanesi için şirketlere
ödenecek tutar 160 milyar 660 milyon
Eroğulları, ‘’Kamu özel işbirliği” uygulaması kapsamında inşa edilen ve işletilmekte olan 18 şehir hastanesi için şirketlere ödenmekte olan hizmet alımı ve kira bedelleri tedavi edici sağlık programı bütçesi içinde yer alıyor. 2027 yılında 18 şehir hastanesi için şirketlere ödenecek toplamda 160 milyar 660 milyon 17 bin TL’nin 78 milyar 386 milyon 539 bin TL’siyle hizmet alımı yapılacak, 82 milyar 273 milyon 478 bin TL’si de kira bedeli olarak harcanacak. Söz konusu miktar 2027 yılında tedavi edici sağlık programları için ayrılmış olan bütçenin yüzde 11,82’si gibi azımsanamayacak bir bölümünü oluşturuyor. Hükümet, toplum yararı gözetilerek böylesi uygulamalardan vazgeçmeli. Söz konusu 18 şehir hastanesi için şirketlerle yapılan sözleşmeler feshedilmeli, kira ve hizmet bedeli ödemeleri sonlandırılmalı. Şehir hastaneleri, yürürlükteki mevzuat üzerinden, herhangi bir ödeme yapılmadan Sağlık Bakanlığı’na devredilmeli’’ açıklamasını yaptı.
Sağlık Bakanlığı tarafından 2 Ekim 2026 tarihinde yayımlanan “Sağlık Bakanlığı İstatistik Yıllığı 2025 Haber Bülteninde yer alan veriler kullanılarak bölgeler bebek ölüm hızının en düşük (en iyi) olduğu bölgeden en yüksek (en kötü) olduğu bölgeye doğru sıralandığında, ilk sırada en iyi durumda olan Batı Marmara (binde5,6), ikinci sırada İstanbul (binde 5,7) bölgesi yer almaktadır. Batı Anadolu (binde 6,0) üçüncü, Doğu Marmara (binde 6,1) dördüncü, Doğu Karadeniz (binde 6,2) beşinci, Batı Karadeniz (binde 6,4) altıncı, Ege (binde 6,9) yedinci, Orta Anadolu (binde 7,5) bölgesi de sekizinci sırada’’ değerlendirmesini yaptı.
SES Gaziantep Şubesi Eşbaşkanı Gülcan Parlakkılıç Eroğulları, konuşmasını şöyle bitirdi: ‘’Türkiye ortalamasının gerisinde kalan, bebek ölüm hızı ve bu göstergenin doğrudan yansıttığı gibi toplumsal sağlık düzeyinin en kötü olduğu dört bölge; binde 7,8’le Kuzeydoğu Anadolu, binde 8,2 ile Akdeniz, binde 9,6 ile Ortadoğu Anadolu ve en kötü durumda da binde 11,5’le Güneydoğu Anadolu bölgesi. Türkiye’de toplumsal bölüşüm durumuyla toplumsal sağlık düzeyi göstergelerini birlikte değerlendirdiğimizde bebek ölüm hızının en kötü, en yüksek olduğu dört bölgeden üçünün (Kuzeydoğu Anadolu, Ortadoğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu) toplumsal bölüşümdeki eşitsizliklerin en derin olduğu bölgeler olması düşündürücü.’’ Haber Merkezi
