İyi bir dostum, arkadaşım ve büyüğümdü

Mehmet Kasapseçkin: “1960 yılından beri tanıdığım çok sevdiğim, saygı duyduğum, her telefon edişinde, “Mehmetçiğim bir şey mi var? ne diyorsun, ne yapmamız gerek” diyerek bazı konuları paylaşırdı. Mümtaz ve saygı duyduğumuz bir insan. Kendi kendini yetiştirmiş, insanlara yakın olan güler yüzlü, yüzünden tebessüm eksik olmayan, Antep için her türlü fedakarlıktan kaçınmayan, gelen misafirini de ağırlamadan göndermeyen bir dostumuzdu. Bizim ve Antep için büyük bir kayıp. İyi bir dostum, arkadaşım ve büyüğümdü. Allah rahmet eylesin, nurlar içinde yatsın, mekanı cennet olsun.”